Bridgerubriek 13 juni 2026

Traditioneel het laatste plukje (bijna) serieus bridgen van het seizoen is steevast de finale van ’t Onstein Jeugdcircuit. De youngsters spelen tegen de clubleden van ’t Onstein. Het belangrijkste is de prijsuitreiking. Naast de vele envelopjes is er een zij-klassement voor de best geklede junior. Dat er bij deze jaargang geen top-couturier lijkt te zijn, is van minder belang.

39 Spellen staan op het menu en ik mocht met een snotterende betraande edelachtbare. Zijn afkeer van pollen en andere gewassen uit zich met veel leed. Tevens ontbrak de kunde om tot twee te tellen (bij het azenvragen) en moest ik een keer in cue-bid spelen. We begonnen nochtans lekker:

O/-
A V 3
V B 10 8 7 6 3
8 4
A
7 2
9 5 4
9 4 2 5
10 6 5 9 3 2
9 7 6 4 3 H V B 10 8 2
H B 10 8 6
A H
A H V B 7
5
 

We spelen tegen Marieke van der Valk en Arwen Oranje. Ik open de oosthand met 3♣ en zuid biedt 4♣. Het bod toont een 5-5 met ruiten en een major. West doet ook een duit in het zakje en met de eerste van een handvol nulpunters verhoogt hij naar 5♣.

Noord heeft een prachthand. Ze maakt dat duidelijk door 6♣ te bieden. Op de tafel liggen nu vier biedingen allen met klaveren, geen unicum, maar toch een foto waard.

Ik onderdruk de neiging om ook 7♣ te bieden en pas. Zuid heeft het zichtbaar lastig. Ze heeft meer dan nodig voor een 4♣ bod en wil eigenlijk grootslem bieden. Het enige wat ontbreekt in haar hand is de eerste ronde controle in klaveren.

Ik zie dat ze moed probeert te verzamelen, maar uiteindelijk wordt het slechts 6♠. De angst om down te gaan met een klaveren buiten is te groot.

Angst is een slechte raadgever. Het ergste wat er kan gebeuren is dat je een down gaat in 7♠ en daarmee vergaat de wereld niet.

Een afspraak die Steenbakkers en ik in soortgelijke biedverlopen hadden, was dat het cue-bid een eerste ronde controle belooft en 5SA partner ook laat kiezen uit twee of drie kleuren, zonder een renonce of het aas in de kleur van de buren. Hier zou die afspraak het zuid makkelijker hebben gemaakt.

We verliezen nog 2 imps op het spel. Slechts drie paren bieden zeven. Vier duo’s stoppen zelfs af in de manche. Huilen!

De training van de jeugd is op orde. Ze weten van de hoed en de rand, behalve de kwetsbaarheid:

Z/Allen
2
V B 5
V 10 5 2
H V 10 4 2
V B 7 6 4 3
H 10 9 8 5
9 4 3 10 8
B 8 9 6 3
B 7 A 8 3
A
A H 7 6 2
A H 7 4
9 6 5
 

Ik begin met 1 en west vliegt er onvervaard in met 2♠. Het gezag doubleert en oost verhoogt de inzet door naar 4♠ te springen. 800 Kost dat geintje, maar met de zuidhand heb ik meer oog voor slem dan het tegenspelen van 4♠.

Doublet belooft een goed spel en partner zal daarop met een evenwichtige hand vaak op passen. 4SA is een alternatief. Geen azenvragen, maar de boodschap is dat je buiten de harten een tweede kleur hebt, of een heel sterk spel met harten.

Nadat ik een paar spellen eerder een vleugje wetenschap aan ons biedverloop probeerde toe te voegen en terstond in een cue-bid moest spelen, leek me de ingewikkelde variant hier niet op zijn plaats.

De sprong naar 6 toont meestal een vijfkaart, maar de alternatieve route via 4SA stond me zogezegd niet aan. Na 6 twijfelde de overkant nog even, maar hij paste.

West begint met schoppen en ik zie de dummy die viel reuze mee. Ik pak de slag met ♠A, speel drie keer troef en een klaveren op. Oost neemt en na vijf keer harten en een tweede klaveren verschijnt ♣B en schrijven we +1370.

Slechts een derde van de paren biedt slem, zodat we 11 imps in de tas hebben. Niet voldoende voor een flesje wijn na afloop, maar het buffet maakt veel goed.